Αυτή κι αν είναι τσόντα

Αυτή και αν είναι Τσόντα!
Μια προσέγγιση πάνω στο θέμα «σεξ και πολιτική» στην Ελλάδα του 2010μ.χ

Περίεργα και όχι μόνο, κοινωνικά φαινόμενα εξελίσσονται στις μέρες μας στη μικρή και «απροστάτευτη» αλλά πανέμορφη αυτή χώρα της Μεσογείου.

Η Χώρα αυτή με τη πιο βαριά –ιστορικά- πολιτιστική κληρονομιά και με μια από τις πιο σκληρές κοινωνικά εξελικτικές πορείες μέχρι να σταθεί στα πόδια σαν σύγχρονο ανεπτυγμένο κράτος πέρασε από τα σαράντα κύματα με τις συνεχείς επεμβάσεις του ξένου παράγοντα, αλλά με το λαό της πάντα την κρίσιμη ιστορικά στιγμή να δίνει το παρόν και να σηματοδοτεί το μέλλον της.
Τις τελευταίες βέβαια δεκαετίες στη χώρα επικράτησε ένα ιδιαίτερο κλίμα κοινωνικού «ευδαιμονισμού» και μιας ιδιότυπης  στρεβλής οικονομικής ανάπτυξης που στηρίχθηκε σε δανειοδότηση παρασιτικών αντιπαραγωγικών τομέων κρατικοδίαιτων επενδύσεων, διεφθαρμένου δημόσιου τομέα, εμπορίου και  υπηρεσιών και πρώτα από όλα στην πιστωτική ομηρία εκατομμυρίων εργαζομένων από τις τράπεζες  μέσα από όλων των ειδών τα δάνεια και το πλαστικό χρήμα  
Στη χώρα καλλιεργήθηκαν και νέοι «μύθοι» για τις δυνατότητες της με κορυφαίο την ανάληψη και διεξαγωγή των Ολυμπιακών αγώνων, την πρωτιά στο Ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο κ.α.…Ταυτόχρονα πουλώντας διεθνώς ήλιο και θάλασσα προέτρεπε τους πολίτες του κόσμου να ζήσουν το «μύθο»  τους στην Ελλάδα, κάτι σαν Ευρωπαϊκό Las Vegas στη Μεσόγειο.
Όλα αυτά μέχρι που άρχισαν να σκάνε οι οικονομικές φούσκες, να βγαίνουν τα σκάνδαλα, να αρχίσουν να φαίνονται τα αδιέξοδα στα οποία οδηγήθηκε η χώρα από τις πολιτικές που επέβαλλαν τα κόμματα του δικομματισμού και τα Ευρωπαϊκά οικονομικά κέντρα.
Στις μέρες λοιπόν, στη μικρή και απροστάτευτη, πλην όμως, όμορφη  αυτή χώρα της Μεσογείου, ο διαχειριστής πρωθυπουργός με τα  play station  παρέδωσε την εξουσία και ο λαός ανέδειξε με την ψήφο του, μη βλέποντας πουθενά άλλο φως, νεότερο διαχειριστή πρωθυπουργό απόγονο της γνωστής και ιστορικής οικογένειας.
Από τη στιγμή αυτή και μετά, εδώ και 6 μήνες δηλαδή, άρχισαν τα όργανα.
Για πρώτη φορά στη νεότερη ιστορία  ξένοι και ντόπιοι δανειστές διεμήνυσαν στη μικρή και απροστάτευτη αυτή χώρα ότι δεν μπορούν πλέον να δανείζουν, γιατί είναι οικονομικά αναξιόπιστη, και απαίτησαν από τους εργαζόμενους να αρχίσουν το χαρακίρι σε μισθούς, συντάξεις, και εργασιακές σχέσεις.
Την ίδια περίοδο οι πολίτες της μικρής και απροστάτευτης αυτής χώρας ανυποψίαστοι  συνέχιζαν να απολαμβάνουν τις μεγάλες «κατακτήσεις» του «ανθρωπίνου  πολιτισμού»:από τη μια μαζική παράκρουση για τις σεξουαλικές επιδόσεις της νέας εθνικής πορνοσταρ, ενώ από την άλλη εκατοντάδες χιλιάδες νεολαίοι μαθητές, εργαζόμενοι, άνεργοι με ή χωρίς μέλλον συγκεντρώνονται και χτυπιόνται  μεταξύ τους ή με την αστυνομία στα γήπεδα καταναλώνοντας  αθλητικό προϊόν  β! διαλογής εκτονώνοντας  τις νεανικές τους ορμές.
Μέσα σε ένα τέτοιο κοινωνικό κλίμα ο διαχειριστής πρωθυπουργός ο Γ.Α.Π ( ο ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε) παραδίδει την εξουσία στους υπερεθνικούς βιαστές για να αρχίσει μια από τις πιο σκληρές –κοινωνικά- τσόντες, θέλοντας να κάνει όλους τους Έλληνες πισωγλέντηδες.
Αυτό που είναι πλέον γεγονός είναι ότι αρχίζουν αλλεπάλληλοι και  ΔΥΝΑΤΟΙ  βιασμοί  με  ή  χωρίς ΔΟΝΗΤΗ  και χωρίς τη δυνατότητα  να διαπραγματευτείς ούτε τη βαζελίνη σου!
Το μεγάλο βέβαια ενδιαφέρον  είναι πως θα αντιδράσει η μικρή και απροστάτευτη  αυτή χώρα τώρα που θα αρχίσουν να ασελγούν κατά συρροή πάνω στο σώμα της !

Όταν ο Βασίλης πέταξε την ιδέα «θα γράψουμε με το Σωτήρη ένα άρθρο μαζί, με θέμα Σεξ και Πολιτική» μου φάνηκε ενδιαφέρουσα ιδέα. Στη συνέχεια είπε «εγώ θα γράψω για πολιτική κι ο Σωτήρης για σεξ» οπότε σκέφτηκα Οκ ο καθένας στην ειδικότητα του. Ο Βασίλης ξέρει από πολιτική, εγώ ξέρω από σεξ (όπως λέμε,  ξέρω από καλό λάδι). Έλα όμως που ο Βασίλης τελικά έγραψε για το σεξ – βιαστές, πισωγλέντηδες,, πορνοστάρ, ΔοΝηΤες, βαζελίνη – κι εγώ πρέπει πια να γράψω για πολιτική !
Αλλά, κακά τα ψέματα, το καλό σεξ χρειάζεται ΠΟΛΙΤΙΚΗ. Ο τρόπος που θα την πλησιάσεις, θα την πείσεις πως είσαι ο κατάλληλος εραστής, ο τρόπος που θα τη ρίξεις στο κρεβάτι και τέλος ο τρόπος που θα την ικανοποιήσεις, είναι πολιτική.
Ας δούμε λοιπόν τη διαδικασία.
(Να πω πρώτα ότι δεν είμαι σεξιστής ή ρατσιστής αλλά ξέρω τη διαδικασία μόνο από την πλευρά του αρσενικού, γι αυτό και θεωρώ το ερωτικό θήραμα γυναίκα. Ας μη με παρεξηγήσουν οι οπαδοί των ίσων δικαιωμάτων)
Αφού βρεις την κατάλληλη γυναίκα για την περίπτωση πρέπει όπως είπαμε να την πλησιάσεις με τον κατάλληλο τρόπο. Της προσφέρεις λοιπόν στην αρχή άνθη (οι γυναίκες λατρεύουν τα λουλούδια) και αφού γίνει η πρώτη επαφή προχωράς σε καλύτερα και πιο χαρακτηριστικά δωράκια, όπως είναι τα κοσμήματα. Η χλιδή είναι επίσης από τα δώρα που οι γυναίκες λατρεύουν. Μ’ αυτά είστε πια κοντά. Γνωρίζεστε καλά και υπάρχουν σίγουρα αισθήματα και φυσικά εκτίμηση. Έτσι ουσιαστικά είσαι πολύ κοντά στο να την πείσεις πως είσαι ο κατάλληλος άντρας γι’ αυτή. Γαλαντόμος (πλούσια δώρα), άδολος (ακόμη δεν της ζήτησες ανταλλάγματα), όμορφος (έχεις τον αέρα του Ευρωπαίου, κάτι που δείχνει ιδιαίτερα ελκυστικό σε μια επαρχιώτισσα), και κυρίως της προσφέρεις σιγουριά με τη δύναμη που έχεις (οι γυναίκες θεωρούν την ασφάλεια ιδιαίτερα σημαντικό στοιχείο, για μια σοβαρή σχέση), και είσαι και άνθρωπος με κουλτούρα (από Σαρτρ και Πικάσο μέχρι Στράους και Μπαχ).
Τώρα πια μ’ αυτά τα δεδομένα είσαι σίγουρα ο κατάλληλος άντρας. Είναι έτοιμη να πέσει στο κρεβάτι σου.
Την αφήνεις να πιστεύει ότι όσα λέει είναι για σένα θρησκεία. Πιστεύεις τα πάντα και δεν την αμφισβητείς, μόνο κάπου - κάπου  θυμώνεις λίγο όταν κάνει πολλά νάζια, ώστε να της δείχνεις πως εσύ είσαι η δύναμη και η εξουσία (το θέλουν αυτό οι γυναίκες, γιατί θεωρούν την εξουσία αφροδισιακό).
Τελευταία δωράκια ώστε να πάρει και το μήνυμα ΣΕΞΥ ΕΣΩΡΟΥΧΑ. Αν τα δεχτεί είναι έτοιμη να πέσει στο κρεβάτι σου.
Το μόνο που μένει είναι η σεξουαλική της ικανοποίηση. Σαν σωστός εραστής ξέρεις καλά πως ο πόνος είναι από τα σημαντικότερα στοιχεία της απόλαυσης. Ξεκινάς με απαλά χτυπηματάκια στα οπίσθια και όσο η κυρία βογγά από ευχαρίστηση τα δυναμώνεις. Παίρνεις το παιχνίδι στα χέρια σου. Μια δόση υποταγής, μια μικρή δόση απαλών χαδιών που γυρνά απότομα σε βίαιη είσοδο στον κόλπο της, μείωση της έντασης, αλλαγές στο ρυθμό και τέλος όταν πια ο οργασμός της πλησιάζει και έχει χάσει τον έλεγχο των κινήσεων της, όταν δεν μπορεί από την καύλα να συνειδητοποιήσει την αληθινή της κατάσταση, όταν δεν έχει συναίσθηση του τόπου και του χρόνου τελειώνεις στο κουρασμένο και γεμάτο ιδρώτα κορμί της. (Εδώ είναι σημαντικό. Δεν πρέπει να τελειώσεις μέσα της, μη μείνει κι έγκυος και μετά πρέπει να αναγνωρίσεις και το μπάσταρδο)
Υπάρχει πάντα βέβαια και η λύση του ΔοΝηΤή, αλλά να θυμάστε πάντα πως τα σεξουαλικά βοηθήματα είναι η τελευταία λύση του ΚΑΛΟΥ και ΑΞΙΟΥ ΕΡΑΣΤΗ
Νομίζω πως εδώ τελειώνει ο ρόλος του θεωρητικού και καλό θα είναι να ψάξουμε ποιοι παίζανε τους ρόλους των πρωταγωνιστών στην παραπάνω ιστορία.    

Β. Τζαφάς – Σ. Παπαμιχαήλ