Get Adobe Flash player

Σκόρπιες Εικόνες

Είδαν...Άκουσαν...

Το ξύλινο πόδι

Τρίζει το πόδι σου το ξύλινο κάθε φορά
που θες ελπίδες να κλωτσήσεις, θυμωμένος

Καίγεται αργά, νωθρά,
σαν κούτσουρο σε τζάκι αγωνιά
όταν ζητάς να ντύσεις αύριο,
αυτά που μες το χτες πεθάναν μαραμένα


Μυρίζει ξύλου θάνατο αργό,
πεσμένο σε σεντόνια ιδρωμένα,
σ' ένα κρεβάτι π' ανασαίνει σε ρυθμό
κορμιού λειψού, που η μοίρα χάρισε σε σένα

Το ντύνεσαι τις Κυριακές λουστραρισμένο,
για να ταιριάζει λες σε μέρες πρόστυχα φτιασιδωμένες,
μέρες που οκνηρά έχουν πενθήσει
του Δήμου η φιλαρμονική και οι παρέες

Μεθοκοπάς και το σιχαίνεσαι,
βαρύ φορτίο φίλε μου σου μοιάζει,
“ξένο ποδάρι” το φωνάζεις να τ' ακουν,
όσοι σε βλέπουν να το σέρνεις μες' τ' αγιάζι

Δε θέλεις, δεν τ' ομολογείς
στον εαυτό σου αρνείσαι να το βγάλεις,
όμως το πόδι σου το ξύλινο ειν' αυτό,
που ισορροπία σου διδάσκει όταν τα χάνεις

Κι όταν σε τοίχους τέσσερις σταθείς,
με τις σκιές για συντροφιά, ως συνηθίζεις,
τότε το πόδι σου το ξύλινο χτυπάς
κι εκείνο σ' απαντάει κι ας το βρίζεις

Μοναδικός από τους φίλους, που σ' απέμεινε
ένα “ποδάρι”, ιστορίες χαραγμένο
μ' όσα αγάπησες, με ότι πόνεσες, κι όσα ποθείς
Αυτό το ξύλο φίλε είναι Αγιασμένο

© Copyright, palioxaraktiras